expander

 Produkty strukturyzowane mają do spełnienia dwa główne zadania:

 1) w okresach dobrej koniunktury pozwalają na osiąganie ponadprzeciętnych stóp zwrotu, jakie można uzyskać tylko z inwestycji w aktywa obarczone ryzykiem.

Przewidywanie przyszłej koniunktury na rynkach aktywów ryzykownych jest jednak obarczone wysokim stopniem niepewności, a inwestowanie bezpośrednio w aktywa ryzykowne zagrożone jest poniesieniem ogromnych strat.

2) ochronę całości (lub znacznej większości) kapitału w sytuacji, gdy warunki panujące na rynkach ulegają niekorzystnym zmianom.

Należy pamiętać, że produkt strukturyzowany spełnia swoje zadania jedynie w przypadku utrzymania go do dnia zapadalności. Wcześniejsze wycofanie się z inwestycji może natomiast skutkować poniesieniem strat. Stąd podawane są dwa rodzaje notowań: wartość teoretyczna i wartość rynkowa.

Wartość teoretyczna to hipotetyczna wartość produktu strukturyzowanego, jaką inwestor otrzymałby w dniu zapadalności inwestycji, jeżeli ceny instrumentów bazowych, na których jest ona oparta, byłyby wtedy na obecnym poziomie.

Wartość rynkowa to przybliżona wartość, jaką otrzymałby inwestor chcący wyjść z inwestycji w dniu wyceny, czyli przed datą zapadalności. Jest to oczywiście działanie niezalecane.

Wartość teoretyczna i wartość rynkowa będą dążyć do tej samej wartości wraz z upływem czasu, by w dniu zapadalności osiagnąć identyczną wartość. Wiele produktów strukturyzowanych ma przed sobą jeszcze bardzo długi, liczony w latach, termin do zapadalności. W tym czasie możliwe jest, że na rynkach zajdą daleko idące zmiany. Dlatego też ocena atrakcyjności „struktur” na podstawie wartości teoretycznej, a tym bardziej wartości rynkowej, może być czasami myląca.

Nawet bardzo niekorzystne notowania instrumentów finansowych, w perspektywie kilku lat mają szansę powrócić w rejony, dla których inwestycja w produkt strukturyzowany może być wysoce opłacalna.