expander

W nowy tydzień giełdowy wkraczamy z perspektywą długiego weekendu, co zapewne będzie dodatkowo ograniczać aktywność inwestorów. Jednocześnie niewyjaśniona jest sytuacja amerykańskiego parkietu. S&P 500 trzyma się bardzo mocno, ale jednocześnie tkwi poniżej bardzo ważnej bariery 1395 pkt, która wyznacza górną granicę trendu bocznego, utrzymującego się od drugiej połowy stycznia.

Mimo, że na amerykańskiej giełdzie przez ten tydzień notowania zmieniają się minimalnie i można mieć wrażenie, iż nic się nie dzieje, to jednak wokół nich sytuacja stopniowo się zmienia. W coraz większym stopniu uwagę przykuwa analogia sytuacji giełdy i rynku obligacji. Oba rynki od drugiej połowy stycznia utrzymują się w trendach bocznych, o czym przekonuje w miarę płaski bieg 3-miesiecznej średniej kroczącej.

Środowe notowania na naszym parkiecie były konsekwencją zdarzeń z poprzedniego dnia. Rynek wypadł wtedy bardzo słabo. Skoro nie pojawiły się żadne pozytywne wiadomości, to inwestorzy nie widzieli potrzeby kupowania akcji. Powtórzył się schemat z poprzednich dni i notowania zaczęły osuwać się pod własnym ciężarem.

Warszawska giełda jest w wyraźnym kryzysie. Pozostając od długiego czasu pesymistycznie nastawieni do jej perspektyw jesteśmy i tak zaskoczeni słabością naszego rynku. Po wczorajszej sesji z trwającego od ponad trzech miesięcy odbicia niewiele już zostało. Co prawda, notowania spadają raczej pod swoim ciężarem ze względu na brak popytu, niż pod presją podaży, ale nie zmienia to faktu, że układ sił stał się bardzo niekorzystny dla posiadaczy akcji.

Choć pierwsza sesja tygodnia na naszej giełdzie pozostawiła kiepskie wrażenie, to ze względu na niskie obroty znów trudno z niej wyciągać dalej idące wnioski. W dalszym ciągu brakuje kapitału zdolnego pociągnąć notowania w górę, więc opadają pod własnym ciężarem. Podaż jednak zbyt mocno nie naciska, więc gdyby tylko więcej pieniędzy znalazło się na parkiecie nie byłoby większych trudności z podbiciem kursów.